Laura heeft de laatste twee dagen gestaag stapjes voorwaarts gemaakt. Sinds gisteravond heeft ze geen kunstmatige beademing meer nodig. Vandaag heeft ze ook zelf een beetje gedronken uit een flesje. De rest van haar eten pompen de verpleegsters er nog wel via de sonde in.
De vooruitgang zit er goed in: zat ze gisterochtend nog op voedingen van 1 cc per keer, inmiddels is dat al 40 cc per keer. Dat moet ook wel, want bij Laura wil het infuus telkens niet blijven zitten en ze moet natuurlijk wel genoeg voeding binnen krijgen. Haar handen en voeten zijn inmiddels aardig gehavend door al het geprik en de verstopte infuusjes. Haar linkerbeentje heeft zelfs een flinke wond en het adertje is door een chirurg doorgespoeld. Het herstel daarvan zal nog wel even duren.
Om het leed wat te verzachten heeft ze een diepe lijn gekregen in een flinke ader in haar hoofd, die doorloopt via haar hals tot in haar schouder. Dat lijkt heel eng en dat vinden we nu eigenlijk nog steeds, maar het is voor Laura fijner dat het niet zo snel verstopt raakt. Ook heeft ze al wat ontlasting geproduceerd, die inmiddels in haar stoma'tje terecht komt. We moeten nog leren hoe dat allemaal werkt met verschonen enzo, daar krijgen we dezer dagen les in.
Verder hebben we haar vandaag weer een tijdje vast mogen houden. Ze lag bijna de hele tijd rustig te slapen en had haar oogjes heel eventjes een klein beetje open. Ze trok af en toe een grimas, zoals alle baby's als ze klein zijn. De trieste blik die we gisteren even leken te zien hebben we gelukkig niet meer gezien. De komende dagen blijven in het teken staan van herstellen en aansterken. Ze weegt nu ongeveer 3.350 gram, iets minder dan gisteren. Dat komt waarschijnlijk door het zelf eten in plaats van via het infuus. Gelukkig was ze bij geboorte een flinke baby, dus is er geen reden tot zorgen!
Megan heeft haar zusje inmiddels ook ontmoet. Dat verliep heel leuk: ze gaf Laura kusjes en heeft haar geaaid. De slangetjes deerden haar gelukkig niet.
Laura heeft de laatste twee dagen gestaag stapjes voorwaarts gemaakt. Sinds gisteravond heeft ze geen kunstmatige beademing meer nodig. Vandaag heeft ze ook zelf een beetje gedronken uit een flesje. De rest van haar eten pompen de verpleegsters er nog wel via de sonde in. 
De vooruitgang zit er goed in: zat ze gisterochtend nog op voedingen van 1 cc per keer, inmiddels is dat al 40 cc per keer. Dat moet ook wel, want bij Laura wil het infuus telkens niet blijven zitten en ze moet natuurlijk wel genoeg voeding binnen krijgen. Haar handen en voeten zijn inmiddels aardig gehavend door al het geprik en de verstopte infuusjes. Haar linkerbeentje heeft zelfs een flinke wond en het adertje is door een chirurg doorgespoeld. Het herstel daarvan zal nog wel even duren.
Om het leed wat te verzachten heeft ze een diepe lijn gekregen in een flinke ader in haar hoofd, die doorloopt via haar hals tot in haar schouder. Dat lijkt heel eng en dat vinden we nu eigenlijk nog steeds, maar het is voor Laura fijner dat het niet zo snel verstopt raakt. Ook heeft ze al wat ontlasting geproduceerd, die inmiddels in haar stoma'tje terecht komt. We moeten nog leren hoe dat allemaal werkt met verschonen enzo, daar krijgen we dezer dagen les in.
Verder hebben we haar vandaag weer een tijdje vast mogen houden. Ze lag bijna de hele tijd rustig te slapen en had haar oogjes heel eventjes een klein beetje open. Ze trok af en toe een grimas, zoals alle baby's als ze klein zijn. De trieste blik die we gisteren even leken te zien hebben we gelukkig niet meer gezien. De komende dagen blijven in het teken staan van herstellen en aansterken. Ze weegt nu ongeveer 3.350 gram, iets minder dan gisteren. Dat komt waarschijnlijk door het zelf eten in plaats van via het infuus. Gelukkig was ze bij geboorte een flinke baby, dus is er geen reden tot zorgen!
Megan heeft haar zusje inmiddels ook ontmoet. Dat verliep heel leuk: ze gaf Laura kusjes en heeft haar geaaid. De slangetjes deerden haar gelukkig niet.
No comments:
Post a Comment