Gelukkig, het herstel gaat inderdaad voorspoedig
Thankfully, the recovery really goes prosperously!

...nu met foto's die jullie nog tegoed hadden:

Laura maakt grote stappen: gisteravond is het reserve-infuus verwijderd omdat dit geblokkeerd was. Vervolgens is de morfine in de loop van de avond/nacht/ochtend afgebouwd van 2,0 naar 1,5 naar 1,0 naar 0,5 en nu zelfs helemaal 0. De monitor voor hartslag, ademhaling en bloeddruk is ook afgekoppeld. Intussen is ze een stuk beweeglijker dan gisteren, vanochtend probeerde ze zelfs even te gaan kruipen in bed en op haar knieen te staan. Twan heeft haar ook even vastgehouden na de verzorging, toen haar bed werd opgemaakt. Het sprayen en afdeppen van de wonden is nog steeds erg pijnlijk. Ook tijdens het vasthouden krijste ze het uit van de pijn, dus we moeten niet te hard van stapel lopen en nog heel voorzichtig blijven.

Verder krijgt ze nog glucose via het infuus in haar voet en zit haar katheter vast aan de plaszak. Vandaag beslist de zaalarts of we kunnen stoppen met de glucose en of ze in plaats van de plaszak mag overstappen op een systeem met 2 luiers. Het is de bedoeling dat het slangetje van de katheter de urine dan in de 2e luier loost, terwijl de 1e luier voor de operatiewonden zit. Uit het leveronderzoek wegens de overdosis paracetamol is tot op heden niets gekomen, maar dit moet nog even in de gaten gehouden worden.

Megan is gisteren op bezoek geweest nadat ze de hele ochtend had staan springen om haar zusje en moeder weer te mogen zien. Ze was onder de indruk van het bezoek; ze is de nacht daarna veel wakker geweest en wilde steeds bij haar moeder blijven.

Twan heeft Steffie in het Radboud afgelost en heeft nu ook een nachtje meegemaakt in het ziekenhuis. Ondanks dat hij om 21.30 naar bed ging is er weinig van slapen terecht gekomen, omdat de monitor met enige regelmaat begon te piepen en de verpleegkundige met zijn zaklamp steeds naar binnen sloop (Steffie had het verplegend personeel gisteren nadrukkelijk de instructie gegeven dat ze het licht 's nachts niet meer aan mochten doen, omdat Laura zo licht slaapt, maar ze werd vannacht evengoed wakker en Twan ook, terwijl die kerel van de nachtdienst met zijn zaklampje niks kon zien!). Morgen gaat de nachtrust hopelijk beter omdat de monitor nu uit staat.

Kortom: het gaat voorspoedig en we houden jullie op de hoogte. O, en dan nog wat: super bedankt voor de fijne kaartjes, smsjes en balonnen!