Doop
Baptism

Megan en haar neefje Jayden zijn op 3 juni samen gedoopt. We vonden de dienst erg mooi en kregen er achteraf ook meerdere complimenten over van de bezoekers. Veel was te danken aan onze bijzondere voorganger, emeritus deken Simon Kuyten, een kennis van de ouders van Twan. Al tijdens de voorbereidingen bleek dat hij een menselijke kijk op het geloof heeft, wat ons vieren (Steffie, Twan, Vanessa en John dus) aansprak. De dienst bestond uit een moderne mix van gedichten, liedjes, een lezing en wat er zoal bij een doopdienst komt kijken.

We vierden de dienst in kapelletje van Binderen. Het is een erg knus kapelletje met een rieten dak. Met een select gezelschap tot ca. 30 man is het een hele fijne locatie. Steffie en Vanessa zijn beiden in datzelfde kapelletje gedoopt; John en Vanessa zijn er ook getrouwd.

Halverwege de dienst mochten alle kinderen, en dat waren er nogal wat, naar voren komen en allemaal een kaarsje vasthouden. Ze verspreidden het vuur van de Paaskaars, waarmee uiteindelijk ook beide doopkaarsen werden aangestoken. We hadden de doopkaars laten maken bij wax art studio in Eerde. Deze kaarsenboer was erg tevreden over de aanlevering van de fotoshop bestandjes. Bedankt Hilde opnieuw voor je hulp! Hilde’s tekening die ook op Megan’s geboortekaartje staat hebben we namelijk op de doopkaars laten zetten. Dat gaat tegenwoordig allemaal digitaal, fantastisch toch?

Megan en Jayden hoefden tijdens de doop zelf allebei niet te huilen, tot opluchting van Simon en tot verbazing van vooral de oppasoma's, die dat niet verwacht hadden. Misschien vonden ze het water wel lekker fris, het was namelijk best warm.




Na afloop zijn we wat gaan eten in het Jan Visser museum. Dat ligt ernaast, op een klein stukje lopen. Een gemoedelijke plek met genoeg ruimte voor het gezelschap en erg flexibele beheerders. We konden bijvoorbeeld ons eigen eten en gebak gewoon meebrengen, wel zo prettig. Er was ook even tijd voor een foto met 4 generaties: Megan heeft namelijk nog één overgrootoma, omi Janssen, 92 jaar oud!

Verder gaat het goed met onze dochter. Ze vindt het geweldig om zich overal aan op te trekken en te gaan staan. Het ritme zit er weer lekker in de laatste tijd en haar hoofdje begint goed bij te trekken, het is al een stuk ronder geworden. We moeten nog wel een tijdje volhouden, maar dat valt reuze mee want onze meid lijkt geen enkele last te hebben van de helm die ze 23 uur per dag moet dragen.


Afgelopen weekend hebben we een familiedag in Oosterhout gevierd met de familie van de moeder van Twan. Megan's neeftje Tim (5 maanden) was er ook, net als haar achternichtje Leonie (8 maanden). Één groot kinderdagverblijf! Zoals altijd een geslaagde dag, hoewel er deze keer een behoorlijk droevige stemming op de dag drukte doordat er niet lang van te voren kanker was geconstateerd bij een oom van Twan.