Ballonvaart
Balloon flight

Het werk van Steffie deed ons een ballonvaart cadeau. Het was een hele mooie ervaring! We hebben een heleboel foto's gemaakt. We zullen er op de blog een aantal laten zien; op de website van het ballonvaartbedrijf staan er nog meer. De vlucht was absoluut niet eng. Nu hebben we allebei geen hoogtevrees dus is dat misschien makkelijk praten, maar geen moment hebben we ons onveilig gevoeld. Vlak voor de start was er een hoop te doen. Zo moesten er alvast 4 passagiers in hun mandje kruipen om wat gewicht te bieden tegen de omhoog komende balon. Ook waren er 2 nodig om de ballon beter open te houden voor de ventilator en daarna de brander. Behalve onze ballon gingen er nog 3 tegelijk met ons de lucht in, eentje met 5 passagiers, nog één met 10 en één met 15. Toen we met zijn tienen plus piloot allemaal in onze ballon zaten, maakte het mannetje van de volgauto de touwen los.

Het opstijgen ging geruisloos en snel. Ineens keken we over het park uit en vrij snel daarna over heel Eindhoven. De wind voerde ons mee richting noordwesten. We vlogen over Woensel, daarna zagen we het huis van John en Vanessa liggen in Acht. We zagen het vliegveld, waar de ballon rekening moest houden met landende vliegtuigen. We vlogen over de Boschdijk, een tijdje later staken we de snelweg over en zagen we de waterskiërs bij Aquabest. Na de golfbaan vlogen we over het station van Best. In de verte zagen we ons eigen huis nog liggen, hartstikke leuk! De zon ging daarna bijna onder en dat zorgde voor een extra mooi uitzicht. Omdat we op dat moment wat lager vlogen, een paar honderd meter nog maar (hij kan wel 2 km) zagen we de huizen en tuinen heel goed. Honden aan het blaffen, paarden op hol, zwaaiende mensen in hun tuin. Het geluid van de brander is blijkbaar goed hoorbaar voor de dieren. Ook was de stralingswarmte van de vlam nogal warm als je over de rand van de mand keek, dus mocht je nog eens plannen hebben, zet dan een petje op!

Daarna vlogen we het boerenland op met in de verte uitzicht over Tilburg, Veghel en Eindhoven. De passagiers begonnen zich in de opkomende schemering wel zorgen te maken over de manier waarop we zouden gaan landen. Je kunt namelijk niet sturen of remmen in zo'n ding, je kunt alleen omhoog en omlaag! Ze hebben er wel GPS in zitten en ook een mobiele radar om regenbuien te kunnen zien aankomen, maar uiteindelijk zijn ze toch afhankelijk van de wind. Ergens in de gemeente Oirschot vond onze piloot een geschikt weilandje om het gevaarte aan de grond te zetten. Dat ging nog met een flinke klap, de pïloot moest namelijk snel dalen omdat er schrikdraad in het weiland lag en hij wilde niet door blijven slepen tot zijn ballon daarin zou vallen. Daarna hebben we een flinke tijd staan wachten op het weiland van een wildvreemde boer, totdat de volgauto ons kwam halen. Het inpakken was nog een zware klus, maar het ging vrij snel en de crew deed het zwaarste werk. In een meegereisde touringcar zijn we teruggebracht naar het beginpunt. Er barstte een flinke bui los toen we nét in de bus zaten: perfect timing!