Infecties, Sinterklaas en ziekenhuisonderzoek achter de rug

Na de antibioticakuur is een nieuwe urinetest gedaan om vast te stellen of de 2 infecties weg zouden zijn. Omdat de uitslag dit niet bevstigde, moest Laura om het zeker te weten in het AZM gekatheteriseerd worden, zodat er een steriel urinemonster genomen kon worden. Dat vond ze natuurlijk niet leuk. Laura kan zich nogal heftig verzetten voor een 1 jarige, dus hebben ze met 3 personen de klus geklaard. De uitslag na afloop van de kweek was gelukkig goed: er waren geen infecties (meer). Inmiddels gaat het ook weer beter met Laura: de eetlust is weer toegenomen en het lijkt gelukkig voorbij te zijn.

Vervolgens Sinterklaas, wat een feest. 's Avonds schoentjes zetten met wortels en tekeningen erbij, uit volle borst liedjes zingen, maskers verven, verkleed door de kamer lopen: wat een leuk gezicht. Megan keek dagelijks het Sinterklaasjournaal ademloos af. Eind november op Twan's werk mochten de twee mooi geschminckte, maar o zo verlegen dames bij de Sint een cadeautje in ontvangst nemen. Na afloop mochten de meiden nog even op papa's kamer kijken en op het whiteboard een tekening maken. Dat was ook een groot feest natuurlijk. Verder waren er kleurwedstrijden. Megan heeft zelfs een prijs gewonnen: een echte Dora rugzak! Haar tekening was ook mooi gelukt, al zeggen we het zelf.

De week voor het echte Sinterklaasweekend werd het behoorlijk druk in huis. We moesten 's avonds na het werk zelf nog surprises en gedichten maken, terwijl de spanning bij de kinderen steeds verder opliep. In het Sinterklaasweekend zelf hebben ze uiteindelijk flink wat cadeau's gekregen bij de opa's en oma's, waar we het vierden. Inmiddels zijn de meiden weer wat rustiger en de cadeaus volop in gebruik. Vooral het houten winkeltje met kassa, geld en allerlei houten boodschappen is favoriet.

aan het werk

De winnende tekening met prijs!

Vandaag is Laura weer een uitgebreid ziekenhuisonderzoek ondergaan. Ditmaal was het niet gericht op de urineweginfecties, maar op de mogelijke schade die de diverse infecties uit het verleden haar hebben opgeleverd. Het doel was om vast te stellen of er wel of niet sprake is van littekenweefsel in de nieren.

Na een bezoek aan de poli kreeg Laura een infuus ingebracht. Zoals ooit eerder verteld is dat een behoorlijk drama bij haar. Bij de 1e keer prikken door een arts in opleiding bleef ze heel rustig, maar helaas prikte die mis. Uiteindelijk was de 3e keer raak, door de anaestesist. Inmiddels ging ze hevig in verzet en hebben ze met vier man sterk haar vastgehouden. Vervolgens is haar een soort radioactieve stof ingespoten. Dat werkte na 4 uur als contrastvloeistof, waarmee nauwkeurige foto's gemaakt konden worden. De uitslag krijgen we nog te horen. Na 5 afspraken bij diverse afdelingen (radiologie, kinderchirurgie, kindergeneeskunde en nucliare geneeskunde) en 6 uur later, was het weer in orde met onze dappere dochter: ze mocht naar huis, met 2 vingerpoppetjes als troost.