Back to the USA & consultatiebureau

Na een behoorlijk lange radiostilte is het weer eens tijd voor een post. Jullie hebben inmiddels gemerkt dat wanneer het bijwerken van de blog lang duurt, het meestal goed met ons gaat (inclusief Laura). Dat is nu ook het geval. Steffie en Twan zijn een week zonder kinderen naar Amerika gegaan, terug naar Philadelphia waar we van 2003-2006 gewoond hebben. We konden bij vrienden van toen blijven slapen, de Lindows. Het was er fantastisch. We hebben wat geshopt, in Philly rondgewandeld en lekker gegeten bij The Cheesecake Factory. Ook mochten we een paar dagen met hen mee naar de cabin (zomerhuisje van de familie) in upstate New York, aan de Canadese grens. Voor de geografen onder jullie - en dat is er toch minstens 1... de reis zag er ongeveer uit als op deze link. Het huisje staat op Grindstone Island, je kunt er alleen met de boot komen. Bij de cabin hebben we wat gewandeld en zelfs even op een soort binnenband achter de speedboot aan gestuiterd. Gaaf! Het water in de rivier was ca. 20 graden, goed te doen. Verder ook lekker veel gekletst en heerlijk met hun kinderen gespeeld van 2 (Mason) en 4 (Julia). Meer foto's onderaan de post.

Megan en Laura bleven thuis, waar opa Frans en oma Edith op hen pasten. Heel erg fijn dat ze dit voor ons hebben willen doen; een hele week voor 2 van die kleintjes zorgen is behoorlijk vermoeiend! Ze staan namelijk nooit later op dan om 7 uur en overdag kan vooral Laura nog niet lang alleen zijn. Ze hebben leuke uitstapjes gehad o.a de Efteling, zwembad, braderie etc. De kinderen misten ons wel, andersom natuurlijk ook, maar we hebben er toch geen spijt van. Over een paar jaar gaan we nog wel eens en dan mogen ze wel mee. De Lindows zouden dat zeker graag willen; ze willen ook ooit nog eens naar Nederland toe komen. We hopen dat dat inderdaad gaat lukken!

De kinderen zijn vandaag naar het consultatiebureau gegaan. De afspraak was op miraculeuze wijze niet in de agenda terecht gekomen (Gitte: dat gebeurt blijkbaar bij iedereen, haha) dus Steffie ging er vanmiddag halsoverkop heen. Laura heeft de afgelopen maanden een sprong gemaakt in haar groei. Familie vertelde ons dat al, zelf zie je dat niet zo goed van dag tot dag. Tot nu toe was Laura bij de metingen altijd wat kleiner en lichter dan gemiddeld, dwz helemaal onderaan de range van het acceptabele maar net niet ondermaats. Bij de meting vandaag bleek ze met ruim 85 cm ineens iets langer dan gemiddeld voor haar leeftijd en ook het gewicht was op peil. Dit bevestigt maar weer eens hoe goed het allemaal gaat sinds de laatste operatie in april. Dat ze soms al zinnen met 3 woorden spreekt, vonden we zelf al bijzonder maar ook bij het consultatiebureau stonden ze er even van te kijken. Een toren van blokken bouwen met de linker en rechter hand was ook geen punt, mevrouw corrigeerde gaandeweg nog even de toren van de verpleegster, omdat die haar voorbeeldtoren scheef had gezet... hahaha! Natuurlijk schept iedereen graag op over de prestaties zijn eigen kinderen, maar we zijn echt heel trots op onze dochter, vooral omdat ze toch wat meer heeft meegemaakt dan veel andere kindjes van 1,5 jaar oud.

Tot slot nog wat foto's uit de USA:

Foto's van de hike. Doug is ook wat langer dan gemiddeld zoals je ziet.

Op de foto rechts staat een gigantische bidsprinkhaan die op een van Doug's trucks zat op hun oprit in Philadelphia. Julia is gek op beestjes, wilde dit gevaarte zelfs vasthouden... dat vond Twan niet zo'n goed idee, maar hij staat nu wel op de foto.