
Vandaag was weer een spannende dag. Laura werd in het AZM geopereerd om haar stoma te laten opheffen. Daarnaast stonden op de planning het corrigeren van een litteken op haar buik, dat daar zat vanwege de katheters en mickey buttons die ze gehad heeft. Het was een soort tweede navel geworden. Ook zou dit gebied onderhuids nog wat hersteld worden. Tot slot zouden ze nog de diverse organen vanbinnen inspecteren met een cameraatje, om vast te stellen of echt alles in orde is na de operatie in januari.
De operatie is uitgevoerd door twee kinderchirurgen (uit Maastricht en Nijmegen) en er is ook een kindergynaecologe bij betrokken geweest, naast de gebruikelijke specialismen zoals anestaesist, infectioloog, nefroloog, klinisch geneticus, etc. Kortom, weer een hele serie polonaises aan het ziekenhuisbedje van onze dochter.

Laura mocht na 2.30 's nachts niets meer eten of drinken. Het wachten duurde vrij lang, want terwijl de planning uitging van 9 uur, was ze half 11 aan de beurt. Dat is elke keer hetzelfde... Laura heeft zich gelukkig flink en vrolijk gehouden, zoals we haar kennen. Wel riep ze een paar keer 'RANJA!!!', maar we hebben haar af kunnen leiden. De laatste stoma verzorging hebben we natuurlijk wel even als historische gebeurtenis vastgelegd : )


Het inslapen duurde wat langer dan de vorige keer. We vinden het nog steeds niet leuk om als ouders mee te maken, dat gevecht van haar tegen het kapje met slaapgas en het gehuil dat langzaam wegebt tot ze buiten westen is. Steffie was deze keer het slachtoffer om erbij te zijn.
De operatie duurde ca. 3 tot 4 uur, waar gerekend was op 2 uur. Hieruit blijkt al wel dat niet alles helemaal volgens plan is verlopen. Wat wel goed ging is het opheffen van het stoma en het corrigeren van het litteken. De kinderchirurg heeft ervoor gekozen om de huid op de plaats waar het stoma zat helemaal dicht te maken. Dit levert het mooiste resultaat op, tenzij er onderhuids een ontsteking ontstaat. In dat geval moet de huid weer open gemaakt worden. We hopen dus dat dit niet gebeurt en de wond mooi geneest.
Wat er minder goed ging was de inspectie. We hadden niet verwacht dat hier iets uit zou komen, omdat de Amerikaan in januari zo positief was geweest over alles, zelfs over de kans of Laura later ooit kinderen zou kunnen krijgen. Het is ons nog niet helemaal duidelijk wat er precies aan de hand is, maar bij de inspectie hebben ze niet alles kunnen vinden wat ze hadden willen zien. Dat betekent niet dat het er wel of niet is. In elk geval hebben ze de baarmoedermond niet kunnen vinden, zoveel was ons wel duidelijk.

Door de langere en meer pijnlijke operatie moest er morfine gegeven worden. Hierdoor moest ze aan de monitor met bewaking van o.a. haar ademhaling. Dit kan alleen op de medium care afdeling. De fijne tweepersoons kamer waar Laura als enige in lag is nu ingeruild voor een 4 persoons kamer met meerdere patiƫntjes en hun ouders, met bijbehorende territorium drift. Dat betekent wat meer rekening houden met elkaar, wat niet meevalt en ook niet erg bevorderlijk is voor de nachtrust. Steffie blijft vannacht bij Laura. Hopelijk kan Laura in elk geval goed slapen.
1 comment:
Hoi Allemaal,
potverdorie wat een tegenvallers weer. Aan de ene kant ben je vast opgelucht dat de ok erop zit, maar nu... Vast een hele klap... Echt balen.. ik hoop dat jullie snel duidelijkheid krijgen, want dat wachten sloopt. Oh ja wie was die kinderchirurg uit nijmegen? was Ivo erbij? heel veel sterkte de komende slopende tijd. Hou je haaks
groetjes gitte
Post a Comment