Home sweet home
Gisteravond heeft Laura haar katheter uitgeplast en vannacht verliep alles redelijk normaal. Vanochtend moest ze nog wel even overgeven. Daarnaast zit er sinds gisteren een ontsteking in de operatiewond, maar dat mocht de pret niet drukken. Aan het eind van de ochtend kwam het verlossende woord van dr. de Blaauw: Laura mocht naar huis!
Donderdag moet Laura weer naar het AZM in Maastricht voor een controle bij dr. Verhoeven, de kinderchirurg bij wie Laura normaal gesproken onder behandeling is. Verder moeten we nog even doorgaan met de antibiotica (Ciproxin) totdat uit een urinekweek blijkt dat de bacteriën helemaal weg zijn.
De tocht naar huis was nog een hele logistieke happening, want de logeerspullen van ons vieren lagen op twee adressen. Samen met 2 kinderwagens paste dat niet allemaal in één auto. Opa en oma Hans en Germaine boden gelukkig aan om te helpen. Laura moest in de auto nog overgeven. Misschien was het wagenziekte, of misselijkheid, of een effect van de spanning die we allemaal voelden, wie zal het zeggen? Eenmaal thuis vermaakten de kinderen zich goed en ze zijn fijn gaan slapen. Laura heeft vandaag alles bij elkaar weinig gedronken en gegeten. Hopelijk volgt zometeen een goede nacht slaap voor iedereen en dan pakken we morgen de draad weer op.
2 comments:
Hoihoi,
lekker naar huis. Eindelijk, en zo goed en zo kwaad als het gaat weer de normale draad van het leven oppakken. Ik weet uit ervaring dat die draad anders is dan voorheen. Even meer zorg en verzorging en aandacht weer verdelen.
Ik wens jullie het allerbeste thuis. En ik hoop jullie nog ooit te treffen. Veel succes
Groetjes Gitte van den Eertwegh
Moeder van Rob
Wat een opluchting, lekker weer naar huis. Ik duim dat jullie vannacht een beetje kunnen slapen en bel morgen in de loop van de dag
groetjes van tom,jula,isa, wil-jan en ingrid
Post a Comment