Hobbelpaard en chocolademousse
Rocking horse and chocolate mousse

Ons hobbelpaard hebben we al een hele tijd in huis, maar Megan was er tot nu toe te klein voor. Ze kan er nog steeds niet zelf op- of afklimmen, maar hobbelen gaat inmiddels prima! Hij staat op zolder, zodat ze daar wat kan spelen terwijl papa of mama bezig is. Het is er eentje van Stokke, dus hoofd, staart en benen ontbreken, maar die zijn toch ook nergens voor nodig?

Met een hapje chocolademousse doen we onze dochter een enorm plezier. Als ze bijvoorbeeld absolúút geen eten meer wil, ermee begint te spelen, alles op de grond gooit en het liefst uit haar stoel wil klimmen, en papa of mama komt met een hapje chocolademousse tevoorschijn, dan is mevrouw ineens poeslief…

De tweede kinderkamer is vandaag een stuk verder in orde gemaakt. Opa Frans kwam langs en dat staat meestal garant voor een hoop activiteit in en om huis : ) Ook oma Edith kan er wat van trouwens. In ieder geval, de kledingkast van Steffie is opgedoekt, de commode zit in elkaar en de boekenkast is verplaatst. Het bedje stond er al, dus de basisvoorzieningen zijn nu compleet. Steffie en ik hebben onze kledingkasten nu definitief samengevoegd, met als gevolg dat we een hele berg oude kleren hebben moeten weggooien. Dat hadden we eerder moeten doen! Het ziet er al een stuk leuker uit nu in de nieuwe babykamer.

Vanochtend zat er rijp op het gras, net als een paar keer eerder deze week. Twan wilde eigenlijk een foto van Megan maken in een met rijp bedekt grasveld, maar ze werkte niet mee. Het was ook flink koud natuurlijk, ondanks winterjas, muts en handschoenen. Daarom hierbij als goedmaker twee aparte foto’s, één van de rijp en één van Megan in dezelfde outfit, maar dan op de oprit.

Megan kan nog niet heel erg goed praten, maar weet wel heel goed duidelijk te maken wat ze wil. Met nee schudden, ja knikken en wijzen met haar vingertje komt ze heel ver. Maar, een aantal woordjes kent ze al heel goed. Favoriet is momenteel `tik-tak´, wat ze roept bij elke klok, wekker, horloge, of wat erop lijkt. Ze vindt het geweldig om een horloge van papa of mama om haar pols te mogen dragen en ook om naar het zachte getik te luisteren.