Vakantie in Kemer, Turkije
Vacation in Kemer, Turkey

De vakantie in Turkije is heerlijk. We zijn met zijn achten op vakantie, met de familie van Lierop. Eigenlijk met zijn acht-en-een-half, want Vanessa is alweer enkele maanden zwanger van de tweede. Het themahotel is een erg goed gelukte imitatie van Amsterdamse grachtenpanden. De lobby is ingericht als een NS stationshal. De imitatie gaat ver. Zo zijn de pasjes voor de kamers bedrukt als NS treinkaartjes, hangen er overal in het hotel posters van Nederlandse musea, is het zwembad rondom afgegrensd met amsterdammertjes en staan sommige van de grachtenpanden zelfs expres scheef.

We zitten hier volgens het UAI concept (Ultra All Inclusive). Wijn, bier, verse jus, diverse à la carte restaurants, zelfs de minibar, het is allemaal bij de prijs inbegrepen. Mocht je daar behoefte aan hebben dan kun je bijna de hele dag aan één stuk eten. Er is ook een fitness ruimte, waar John en Twan al een paar keer naartoe zijn gegaan, samen met hun schoonmoeder! Wie zou dat nog ooit gedacht hebben?

Het zeewater en het buitenbad zijn overigens nog wel wat aan de koude kant. Op warme dagen zijn er enkele binken in het water aan te treffen, maar geen volkstammen. Ook het binnenbad is aan de frisse kant, maar warm genoeg om een paar baantjes te trekken.

Ook zijn we met een aantal van ons een dagje met het openbaar vervoer naar Antalya gegaan. Dat betekende dus een busrit van een uur (enkele reis) naar Antalya en vervolgens een klein half uurtje door Antalya heen om in het centrum te komen. Vooral in Antalya zelf was dat een avontuur. In de bus (merk Otopan) is genoeg plaats voor een man of 15, maar met wat proppen kunnen er ook wel 20 of 25 in. De deur voor de passagiers is vaker open dan dicht. Betalen doe je achteraf door bij het uitstappen een paar muntjes in het mandje bij de chauffeur te leggen. Als het te druk is vraag je aan een medepassagier het geld door te geven. Toeristen klungelen daar onhandig mee, maar de locals doen dat soepeltjes. Voor de vakgenoten onder jullie: Steffie en ik hebben natuurlijk even overlegd hoe de busmaatschappij weet dat de opbrengsten volledig verantwoord worden ; ).

Het oude haventje was mooi en de moeite van de reis waard. Daaromheen ligt de oude stad met allerlei toeristenwinkeltjes en bazaars. Ze verkopen voornamelijk nephorloges, lederwaren, nepschoenen, nepkleding en kleurrijk serviesgoed. “Kijken kijken niet kopen!” riepen sommige winkeliers naar ons, hoewel we als groepje meestal niet direct als Nederlanders herkend werden.

We hebben gegeten op een terrasje, al zittend op stoelen met dikke kussens die er comfortabeler uitzagen dan ze zaten, met op de achtergrond het middaggebed uit de luidsprekers van een moskee. Waanden we ons toch nog even in het Midden Oosten! Bracht bij Frans gelijk allerlei herinneringen op uit zijn tijd in Libanon. Na de vermoeiende terugreis was “ons” Orange County weer een klein paradijs.

Genoeg over Antalya. Megan heeft veel geleerd sinds de vorige post op de blog. Ze kan sinds het begin van de vakantie kruipen. Op de hotelkamer ligt vloerbedekking en daarop is het een stuk makkelijker kruipen dan op parket. Tijgeren gaat daarentegen niet makkelijk. Inmiddels tijgert ze bijna niet meer en schiet ze soms al door de kamer als een klein snelheidsduiveltje. Ze is dan bijvoorbeeld op weg naar een stuk speelgoed, of het liefst naar iets nieuws en onbekends zoals de inhoud van de kast. Daar kruipt ze dan natuurlijk in, om vervolgens alles eruit te gooien.

Ze heeft ook al geleerd om rechtop op haar knieën te zitten. Ze trekt zich steeds meer op aan allerlei dingen. We hebben haar al een paar keer in het opblaasbootje gezet met wat water erin en ermee door het peuterbadje gevaren. Haar huidje is ook al mooi bruin geworden, misschien al wel bruiner dan die van haar ouders. Met haar neefje Jayden heeft Megan ook in het water veel plezier.