Steffie is weer aan het werk
Steffie has gone back to work

Het was weer even wennen, Steffie aan het werk. Waren we net gewend aan het ritme van Megan, komt er weer een hoop regelwerk bij. Was Steffie altijd al een vrolijk rondsjouwend type, nu sjouwt ze er pas echt goed op los. We hebben allebei een “buiten”functie op ons werk, dus dat maakt de logistiek extra ingewikkeld. Het leuke is wel dat de oma’s inmiddels vrolijk aan de hele rataplan meedoen. Maandag en dinsdag past oma Edith op, donderdag oma Germaine en op woensdag en vrijdag is Steffie thuis. Twan komt er gemakkelijk vanaf, die werkt 4,5 dag en geeft 0,5 dag college. Deze week bleef Megan twee nachtjes in Helmond slapen, omdat dat beter uitkwam. Steffie en Twan hebben haar meer gemist dan zij haar ouders miste, zo leek het tenminste.


En Megan, die vindt het allemaal best. Ze slaapt goed, eet goed, kan al heel mooi brabbelen, maakt echt hele schattige geluidjes. Ook kan ze al hardop lachen als mama gek doet. Papa probeert haar tevergeefs “papa” te laten zeggen, dat zal nog wel een tijdje duren. We moeten er wel eerlijk bij vertellen dat als Steffie thuis komt na een dag werken, dat Megan de eerste paar minuten verontwaardigd is en haar moeder niet wil aankijken. Gelukkig is dat snel over, maar ze reageert duidelijk.

Ook proberen we op advies van het consultatiebureau haar nekspieren te laten oefenen. Dat kan ze al heel goed, kijk maar:


Daarnaast kan ze nu al dingen vastpakken en ze laat die dan vaak niet meer zomaar los. Soms gooit ze er een stukje mee, maar nog niet zo vaak. Ze heeft een speeltje al uit de houder weten te wurmen van haar wipstoel. Dat is een hele prestatie!

Vandaag heeft ze haar tweede prikje gehad. Ze vond het NIET LEUK! Het begon al met een flinke poepbroek toen Steffie bij het consultatiebureau stond. Daarna plaste Megan ook nog tijdens het onderzoek en deed vooral niet wat ze moest doen. Strekken, buigen, alles precies zoals de dokter het niet wilde hebben. Toen het prikje kwam was de kamer te klein – Steffie heeft haar nog nooit zo hard horen gillen. Nu waren we al wat gewend, haar volume is bovengemiddeld kunnen we wel stellen, maar dit was volgens Steffie toch van een andere orde. De komende paar dagen zal ze wel weer de oude worden en verder lekker veel slapen. Dat kan ze inmiddels heel goed!

De bezoekjes aan de osteopaat zijn nu afgelopen, we vinden dat het vruchten heeft afgeworpen. Megan was na elke behandeling even van slag, maar dagen na de eerste behandeling merkten we al gelijk dat ze duidelijk beter in haar vel zat dan ervoor.

Twan vindt het leuk om met Megan in één arm liedjes te spelen op de piano. Megan vindt het allemaal best, maar het moet niet te lang duren (dat wil zeggen: 3 minuten is lang genoeg!). Megan heeft pas ook een nieuw jurkje aan gehad, kijk maar hoe schattig!